zaterdag 22 juli 2017

High tea en een nieuwe huisgenoot

Mag ik jullie voorstellen aan de nieuwste aanwinst in ons huis? We noemen haar Karrie of ook wel liefkozend karretje. Ze heeft een stevig postuur, vier wielen, een rekje wat ze soms aan en soms niet aantrekt. Je kan op haar zitten, ze houdt van wandelen en als je te hard loopt remt ze je af. Ze logeerde eerst bij mijn oude vader maar mag voor een paar weekjes naar hier op vakantie. Tot de operatie. Ze helpt me waar ze kan. Vindt het heerlijk om mijn koffie te dragen of om boodschapjes in haar mandje te doen. Ze is ook dol op uitstapjes en zo kwam het dat Karrie en ik samen naar Vlaardingen gingen voor een high tea. 


Het was even proppen voor haar om zich zo dubbel te vouwen dat ze in de auto met te kleine kofferbak kon. Ze mopperde wat, want ze was bij opa zoveel royaler gewend. Ik wierp nog tegen: maar eh.. mijn auto is veel sneller en heeft een mooiere kleur maar nee ze bleef nukkig en liet zich slecht plooien. Uiteindelijk hing ze als een lellebel half over de achterbank en staken haar wielen omhoog langs de achterruit. Sorry Karrie. We reden naar Vlaardingen, parkeerden en daar was ze me weer tot steun bij het lopen over de hobbelige steentjes. Ik gaf haar een plekje in de schaduw en een beetje uit het zicht. Daar kon ze wat bijkomen van de autorit :-)


Zoals ik al eerder vertelde had het wat voeten in de aarde maar nu was de afspraak er dan toch eindelijk van gekomen. Een mooie locatie in het centrum van Vlaardingen. Als jullie er eens naartoe willen is het adres: Baanstraat 4. Het is een Portugees restaurantje. Of eigenlijk is het een lunchroom. Open van di-vrij 10.00-18.00 uur. Zaterdag van 10.00- 17.00 uur en Zondag van 12.00- 17.00 uur. Maandag gesloten. Je kunt er een goed broodje eten zag ik vanuit mijn ooghoeken. De naam is Coisas  & Loisas wat zoiets betekent als van alles wat (als ik het goed onthouden heb) 010- 434 35 01 is het telefoonnummer en ze zijn ook op FB actief. Mailadres ook maar even? info@coisas-loisas.nl Volgens mij heeft ze ook een B&B maar dat moeten jullie zelf maar even nakijken. Ik probeer weer eens het wereldrecord blog-schrijven te verbeteren hier. Sorry!



Want man o man wat staat er weer veel op de verlanglijst vandaag. Maar door mijn enorm lage tempo en lange rustpauzes tussendoor schiet het niet erg op allemaal. Gelukkig ben ik alleen thuis en kan ik tijdens het schrijven ontbijten, koffiedrinken en mijn vader een fijne vakantie wensen via de telefoon. Ja, ik kan dat :-))) Mijn oude vader gaat gezellig een weekje op vakantie met mijn zusje. Ze hebben er zin in. Leuk hè? Het (familie) hotel is helemaal ingericht op rust en comfort en er zijn tal van leuke uitstapjes om aan mee te doen. Voor sommige hoef je niet eens de bus uit. Elke avond is er vertier (zoals pa dat noemt) en als ze het hele programma volgen hoeven ze zich geen minuut te vervelen. Het is in Vierhouten en pa ging er al jaren met ma naartoe. Nu die er niet meer is, gaat hij met mijn zus. Die is ook niet erg mobiel en vindt het gezellig. Vorig jaar voor het eerst en nu dus voor de tweede keer. En dan zien ze veel van de mensen die ze vorig jaar ook zagen. Een mooie reünie zal dat zijn. Pa heeft een nieuwe telefoon met fotofunctie zoals hij dat noemt. Ik verwacht mooie foto's en kijk er nu al naar uit :-)))


Ik ben alleen thuis want de man is aan het logeren bij de meisjes en hun vader. Ik was ook uitgenodigd maar slapen in een stapelbed is even geen optie. Maar hij vond het leuk en ze hebben gezien de overload aan foto's en filmpjes een paar hele fijne dagen. Ja, ik was graag meegegaan maar ik kan er ook enorm van opknappen als ik andere mensen zie genieten. En dat doen ze. Zo zijn er heel veel mensen op vakantie nu. Het is stil in de kleine straat waar ik woon. De zon schijnt heerlijk naar binnen hier en ik heb ondertussen bedacht dat ik mijn tweede kop koffie straks lekker buiten in het zonnetje ga opdrinken.


Ik dwaal weer heel erg af want ik wilde eigenlijk vertellen over de high tea. Nou die was, zoals jullie op de foto's zien, zeer royaal. We begonnen met een scone van behoorlijk formaat. Met slagroom en boter plus jam. Thee en koffie zoveel we wilden. Op het onderste bordje (bovenste foto) wat brood. Het middelste bord bevatte warme hapjes. Allemaal zelfgemaakt en lekker. Aan het bordje met de zoetjes ben ik niet toegekomen. Ik zat eigenlijk na het warme bordje al meer dan vol. Omdat je dan toch een paar uur zit, eet je toch ongemerkt meer dan je van plan bent. De zoete bonbons werden voor ons ingepakt. Op de foto hierboven staan de tasjes al klaar.


Wij zaten buiten met uitzicht op de oude lijnbaan of touwslagerij, ik weet eigenlijk niet hoe je zoiets noemt. Achter de Westhavenkade. Eigenlijk parallel daaraan. Of was het nou de Oosthavenkade? Parallel aan een van de kades en niet ver van de A4. Ik heb wat foto's van de binnenkant gemaakt. En nee, ik kreeg geen korting om dit verhaal te schrijven. Sterker nog: ik heb het niet eens gezegd. Lieve eigenaresse. Goed (gratis) parkeren in de buurt. Ik vind het altijd leuk om zulke adresjes te delen. Bij deze gedaan dus. En als je er eens heen gaat, kijk dan om je heen of je Karrie ziet, want dan ben ik niet ver daar vandaan en kunnen we even zwaaien. Dagdag! 



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen