maandag 1 mei 2017

20-04-2017

Het overkomt me regelmatig dat ik na het schrijven hier, tot actie overga. Zo schreef ik in mijn vorig blog over het haken, borduren en breien tot het garen op is. Ineens bedacht ik me, schrijvende weg, dat ik nog een paar vuilniszakken vol met van alles had staan die ik al heel lang wilde uitzoeken. Allemaal ongeregeld spul. Een half bolletje, een hele bol, wat kleinere restjes. Allerlei soorten garens door elkaar. Bij elkaar waren het vier vuilniszakken. Ik schoof wat tafels aan elkaar en maakte de zakken leeg. Eerst sorteerde ik de soorten garen. Een stapel borduurzijde. De katoenen garens werden apart gelegd en wat resteerde was garen om mee te breien. Lieve help wat leek het veel. Teveel en te ongeregeld om het allemaal op te maken. Dus belde ik een vriendin met vier dochters die alle vijf van handwerken houden en veel voor het goede doel maken. Zij waren blij met alles. 


Een klein beetje ongeregeld spul hield ik apart. Garens om met de kleine meisjes pomponnen te maken bijvoorbeeld. Borduurzijde kan ik ook altijd wel gebruiken. Bovendien was dat een grote kluwen (alles zat aan elkaar vast) en in wilde die eerst uitzoeken. Ergens had ik nog kaartjes om het garen op te winden en het leek me een leuk werkje om in de avond te doen. Een mens wil tenslotte niet altijd aan een sjaal breien (!)


Ik vulde de vuilniszakken weer met wat er overbleef. Aangevuld met dat wat er zo her en der rondslingerde et voilà vier volle zakken. En weet je wat zo fijn was? De zakken werden meteen dezelfde avond meegenomen door de oude tuinman. Die komt twee keer per jaar. In het voorjaar maakt hij de tuin zomerklaar en in de winter....juist, winterklaar. Hij snoeit wat en knipt de heg weer kaarsrecht. Echt fijn als ik hem zie komen. Hij is voor mij iemand van thuis. Hoewel hij van een paar dorpen verderop komt vind ik het fijn als hij de kalmte van het platteland met zich meebrengt.
-
De tuinman woont niet ver van vriendin. Zij kon ze zo bij hem thuis ophalen en kon haar geluk niet op. Zij blij, ik blij, de tuinman ook blij want hij zag twee keer een blije dame bij zijn auto. Hoera! De tuin ziet er netjes uit nu en nu is het aan mij om het een beetje bij te houden en zoals jullie weten is dat niet mijn sterkste kant. Mijn plan is om binnen afzienbare tijd een bezoek te brengen aan een nieuwe kringloopwinkel hier in de buurt. Eén ding is zeker... ik koop daar geen nieuwe wol :-)

P.s. Je kunt nog meedoen aan de give away van 11 april j.l. In mijn volgend bericht maak ik bekend wie er gewonnen heeft!

1 opmerking:

  1. Zeg nooit nooit. Want geen wol kopen is moeilijk hoor. Ben benieuwd waar je wel mee thuis komt.

    BeantwoordenVerwijderen