Handlettering op zondag...

Het lied van D. Lohus nog een keer, maar nu geschreven in mooie letters. Fijne zondag!

Als de liefde maar blijft winnen...

Gisteren namen we afscheid van mijn oom. Het was zo verdrietig allemaal. Ik zag zijn gezin staan. Tante, kinderen, kleinkinderen het zag er zo verdrietig uit. Zagen wij er vorig jaar ook zo uit, bedacht ik me? Ik weet het eigenlijk niet. Het doet er ook niet toe. Vandaag plaats ik foto's die jullie misschien eerder zagen. Toch wil ik ze nog een keer laten zien. Omdat ze gemaakt zijn vanuit het ouderlijk huis van mijn oom. Dit is wat hij zag. Dit is waar hij leefde, dit was zijn wereld. Hij was een echte polderman. 

Terug thuis kon ik mijn draai niet meer vinden en besloot, om de gedachten wat af te leiden, naar muziek te luisteren. Het meest vond ik troost in het lied van Daniël Lohus: als de liefde maar blijft winnen. Een simpel lied en het biedt veel troost. Ik geef de tekst hier weer; hij zingt in het Drents dialect. Zoek het maar eens op op Youtube.

Zolang de oostenwind blijft waaien zullen bladeren blijven vallen. Zolang de boer zal blijven zaaien zal de molen blijven draaien. Zolang de zon zal blijven schijnen komen bloemen uit de knop. Zolang de kippen blijven leggen komen kuikens uit de dop.

Zolang het vuur zal blijven branden schieten vonken naar de sterren. Zolang de zee rolt op de stranden en er werk komt uit de handen. Zolang de kinderen blijven zingen en alles gaat zoals het moet. En als de liefde maar blijft winnen, komt het allemaal wel goed.

Zolang de lente maar blijft komen en dan de zomer en de herfst. Als de winter maar blijft dromen, van de nieuwe bladeren aan de bomen. Zolang de maan gewoon blijft zorgen voor zilver licht en eb en vloed. En als de liefde maar blijft winnen, komt het allemaal wel goed.

The Rose...

The rose

Some say: love, it is a river, that drowned the tender reed

Some say: love, it is a razor, that leads your soul to bleed

Some say: love, it is a hunger, an endless sake in need

I say: love, it is a flower, and you it's only seed

It's the heart afraid of breaking, that never learns to dance

Its's the dream afraid op waking, that never takes the change

It's the one that won't be taken, who cannot seem to give

and the soul afraid of dying, that never learns to live

When the night has been to lonely and the road has been to long
and you think that love is only for the lucky and the strong
just remember in the winter far beneath the bitter snow
lies the seed that with the sun's love in the spring becomes the rose.

Bette Middler

De wind...

Ik weet niet hoe het bij jullie is, maar hier, niet ver van de zee, gaat het flink tekeer. De takken van de bomen zwiepen heen en weer. De gisteren geplante bomen bij de achterbuurman liggen allemaal plat. Och toch. Zoals het buiten is, voelt het hier van binnen ook een beetje. Ik heb het maar laten komen vandaag. In golven en precies zoals het kwam. Gelukkig was ik de hele dag alleen thuis en kon ik wat op adem komen. Ik probeer mijn levensbootje wat te laten dobberen totdat de storm weer gaat liggen. 

Er zijn opnieuw zorgen en verdriet. Wanneer houdt het op? Ik heb geen idee. Misschien voelt het morgen beter. Misschien ben ik morgen sterker. Misschien kan ik morgen troost geven. Misschien heb ik morgen wat energie over. Misschien is morgen de storm gaan liggen. Misschien schijnt morgen de zon. Misschien zit ik hier morgen achter het toetsenbord en schrijf ik over ... ja, waarover zou ik willen schrijven? Misschien over onze trouwdag die we gisteren toch nog voorzichtig vierden. Dat huwelijksbootje, de koers die we samen varen? Misschien schrijf ik wel over iets heel anders. Misschien....

Zo'n dag

* Zo'n dag waarop je wakker wordt en je niet uitgerust voelt omdat je amper geslapen hebt

* zo'n dag waarop je naar buiten kijkt naar de storm en de regen en weet dat het koud is

* zo'n dag waarop je verlangt naar de lente

* zo'n dag waarop je gek wordt van de herrie. 

  Aan de voorkant de buurmanhuizenbouwers, 

  aan de achterkant het timmeren van de beschoeiing van de andere buurman met allebei 

  de radio zo hard dat je niet meer denken kunt. 

* zo'n dag waarop de hond van de buren maar blijft blaffen buiten in de tuin 

* zo'n dag waarop je niet weet wat je moet schrijven hier

* zo'n dag waarop ......

Zo'n dag is het vandaag.

Opnieuw verdriet...

De soep van mama. Ik schreef er hier over een paar dagen geleden. Volgens mijn vader heeft mama er nooit onder geleden dat ik haar soep niet lekker vond. Zondag waren we bij elkaar. Haar kinderen, haar schoonkinderen en haar geliefde man. Het verbaasde ons hoe snel dit jaar gegaan was. We herkenden veel bij elkaar en toch verwerkten we allemaal ons verdriet op onze eigen manier. Ik weet niet hoe het bij jullie is, maar als je afscheid hebt genomen van iemand (door welke reden dan ook) heb je altijd één of maar heel weinig beelden die bij je naar boven komen als je aan die persoon denkt. Die kunnen voor iedereen verschillend zijn. Toen we zo bij elkaar zaten met ons zevenen heb ik daar specifiek naar gevraagd. Ieder van ons deelde zijn herinnering aan mams en omdat ze zo verschillend waren werd het een mooie mengeling van wie ze was :-)

En nu, twee dagen en een jaar nadat ze overleed ging vanmorgen de telefoon. Mams was de oudste van een gezin van drie kinderen. Twee jaar geleden overleed haar jongste broertje. Vorig jaar zijzelf en vanmorgen is haar laatste broer (de middelste) overleden. Als laatste van het gezin wat ooit was. Vader, moeder, een dochter en twee zonen en nu is er niemand meer. Het was een stille man en een harde werker die goed voor zijn gezin zorgde. Een man van de polder. Ik zal hem missen. Wij allemaal zullen hem missen. Zijn het niet vaak de 'stille' mensen die we het meest missen als ze er niet meer zijn?

Ik wilde vandaag ook vertellen over de nieuwe sjaal die ik gebreid heb. 11 januari liet ik de roze sjaal (of eigenlijk is het een col) zien. Deze col is er een variatie op. In plaats van elke vijf steken, maakte ik het patroon nu elke drie steken. Dat geeft net een iets ander effect. Ook maakte ik hem iets minder dik omdat ik maar 250 gram garen had.

Pompoensoep...

Misschien moet ik maar een nieuwe rubriek beginnen dacht ik vanmorgen toen ik aan het verzinnen was welk recept ik zou gaan plaatsen hier. Er staan zoveel lekkere soepjes in mijn schriftje. Deze pompoensoep bijvoorbeeld is super lekker.

Je hebt er voor nodig:

*1 oranje pompoen (een flespompoen kan ook, ik zag ze volop bij J...o vanmorgen)
* een stukje gember van ongeveer 2,5 cm
* 1 middelgrote ui
* peper en zout
* wat koriander (liefst vers)
* 250 ml kokosmelk
* 2 el kokosolie
* 2 tenen knoflook
* verse rode peper
* 1 sinaasappel

Hoe maak je het:

* Snij de pompoen in stukken en verwijder de zaden. Ik laat de schil er gewoon aan want die wordt vanzelf zacht. Hak de gember fijn. Snij de knoflook fijn. Snipper de ui. Snij de rode peper klein en rasp de helft van de schil van de sinaasappel.

*Doe wat kokosolie in de pan en fruit hierin gember, knoflook en ui tot de ui glazig is.
Voeg de geraspte sinaasappel toe en daarna ook de stukken pompoen. Bak nog 10 minuten.

*Daarna kokosmelk toevoegen en net zoveel water dat alles net onder water staat. Peper en zout toevoegen en aan de kook brengen. Met deksel op de pan op laag vuur nog 20 min laten pruttelen tot de pompoen zacht is. Pureer met de staafmixer tot een gladde soep. Koriander er over en klaar.

*Je hebt nu genoeg soep voor 4 personen en het duurt een half uurtje voor je klaar bent! Ik vries zelf altijd de helft in voor later. Eet smakelijk!