donderdag 18 januari 2018

Smoothie...

Wat doe je als het buiten stormt? Als de wind met meer dan 130 kilometer per uur over het oude huis, niet ver van de kust, raast? Als je bang bent om naar buiten te gaan? Als je overal de sirene's hoort gaan van brandweer, ambulance en politie? Dan blijf je binnen en probeert er het beste van te maken (en te hopen dat het huis met de 100+ jaar oude bomen heel blijft). Ik bakte een boterkoek voor de koffievisite van vanmiddag. Op de bovenkant deed ik dit keer geen gember maar wat kokos. Erg lekker! :-)


En ik maakte een smoothie en ook die was erg lekker. Ik geef je het recept:

- 1 rijpe banaan
- 1 sinaasappel
- 4 kiwi's
- een stuk komkommer (iets meer dan de helft)

Ik heb de komkommer eerst geschild. Daarna pelde ik de banaan. De sinaasappel ontdeed ik van zijn schil en sneed ik in stukken. Dat deed ik ook met de kiwi's. Het hele boeltje ging daarna in de blender en klaar was ik. Daarna was het wachten op de storm die ging liggen. En dat gebeurde :-)

woensdag 17 januari 2018

Geven en nemen...

Er zijn wel eens van die dagen dat ik denk: waar zal ik nu weer eens over schrijven? Na zoveel jaren bloggen (vanaf 2007) is voor mijn gevoel alles al eens langsgekomen. Er zijn ook dagen dat ik zoveel in mijn hoofd heb om te delen dat ik soms niet weet waar te beginnen. Ik hoor jullie nu denken: maak een lijstje voor de magere dagen, maar dat werkt op de een of andere manier niet bij mij. Net als blogs in het vooruit schrijven. Dat kan ik ook niet. Wel achteraf maar dat is bekend :-)


Soms ook worden de woorden je als vanzelf aangereikt. Zoals gisteren. Toen gaf ik iets aan iemand. Het was iets persoonlijks en het betekende veel voor haar. Ze protesteerde en vond dat ik haar al zoveel had gegeven enz enz. Later, toen ik terug liep naar huis (alleen wat onder het lopen bedacht is, heeft waarde; Friedrich Nietzsche) dacht ik nog wat na over het verschil tussen geven en nemen.


Geven gaat mij namelijk makkelijk af. Maar nemen is een heel andere zaak. Ik weet nog dat ik voor, tijdens en de eerste tijd na de operatie eigenlijk alleen nog moest ontvangen. Ik was zo afhankelijk van anderen en daar hád ik me toch een moeite mee. Iets vragen vond ik zó lastig. Ik was heel blij met alle beterschapskaarten. Met de mooie bloemen en de kleine cadeautjes die ik kreeg en met de dingen die voor me gedaan werden.  Maar steeds was daar een klein stemmetje in mijn achterhoofd wat er toch enigszins verlegen van werd. En wat was het fijn dat ik op een gegeven moment zelf weer iets kon geven. En zelf weer een kaartje kon sturen.


Kortom ik kwam tot de conclusie dat ik een gever ben. We hadden het daar onder het eten over gisterenavond en gingen zo eens wat mensen langs in de gesprekken. Wij kennen meer ontvangers dan gevers. Als je het me vooraf gevraagd zou hebben, zou ik zeker gedacht hebben dat er meer gevers waren. Nu is geven en ontvangen natuurlijk een rekbaar begrip. Soms geeft iemand iets aan je zonder dat je dat als geven herkent. Of misschien pas veel later. Gewoon, omdat die gever te bescheiden is om zich op te dringen. Of het misschien niet zo herkenbaar 'verpakt'.


Het ligt ook een beetje aan de situatie waarin je je bevindt merk ik. Dat kan gedurende een proces ook veranderen. Dat heb ik met sommige vriendschappen. Ik geef veel en graag. Zo probeer ik naar een koffievisite altijd iets lekkers (zelfgebakken) mee te nemen. Het gebeurt ook vaak dat ik een handwerk weggeef. Als ik aan een werkstuk bezig ben en ik zie dat iemand dat echt mooi vind, dan geef ik het daar vaak aan als het klaar is. De werkstukken op de foto's van vandaag zijn ook allemaal weggegeven trouwens.


Ik gaf dit jaar al weer veel en graag weg. Geven is zo fijn. Allereerst al de voorpret. Dat je iets bedenkt om iemand blij te maken. Een cadeautje op maat. Een voorwerp, mooie lieve woorden, het kan van alles zijn. En dan het moment zelf. Als je ziet dat je iemand wat op kunt tillen, even uit het (moeilijke) moment kunt halen. En dan de stille dankbaarheid achteraf dat je dit mocht doen. Ja, geven is fijn en ik hoop dat ik het nog lang veel en vaak mag blijven doen. Dagdag!

dinsdag 16 januari 2018

Wat eten we vandaag...

Al een poosje stond dit boek op mijn verlanglijstje. Nu ik weer enigszins op de been ben, kan ik zelf weer naar de boekwinkel hier in het dorp lopen en het inkijken, doorbladeren en daarna tot aankoop overgaan. Geen eerste druk dit keer (daar stonden nogal wat fouten in) maar inmiddels al een derde druk. Ik vind dit echt een aanrader. Goed, goedkoop eten. En lekkere dingen dat er in staan zeg. Ik ben er echt enthousiast over. Waarschijnlijk hebben jullie er al over gelezen of gehoord? 


Zo probeerde ik gisteravond (na jaren) Chili Con Carne. Met alleen maar verse producten. Het was een royale portie dus vandaag aten we het restje met een taco als lunch. Hartverwarmend lekker. Ik heb echt zo'n behoefte aan verwarmend eten deze tijd van het jaar. Want buiten is het niet best hier. Regen, hagel, harde wind maar gelukkig ook zo af en toe een beetje zon.
-
Armeluiseten door: Sylvia Witteman (columnist bij de Volkskrant en Linda)
Nicolaas Klei geeft wat wijntips bij de gerechten.
Uitgeverij:Nijgh en van Ditmar
Prijs: 9,99 euro

maandag 15 januari 2018

Winkeltje...

Ik krijg regelmatig vragen over mijn 'winkeltje.' Bestaat het nog wel, of niet, of toch wel, of toch  niet? Ik ben daar niet echt duidelijk over geweest. Of laat ik het anders zeggen: ik ben nogal eens van plan veranderd de laatste tijd. Dat had natuurlijk alles te maken met mijn fysiek voor, tijdens en na de operatie. Misschien dat ik er vandaag wat helderheid over kan geven. Ik doe niet meer op donderdag de deur open voor het winkeltje- aan- huis. Dat niet. De meeste 'vaste' klanten weten me toch wel te vinden via telefoon of e-mail (tinekehendrikse@hotmail.com). 


Ik ben nog steeds van plan om eens een mooie website met webwinkel te maken maar dan moet ik eerst weer op orde zijn. Zoiets kost tijd, aandacht en toewijding en die steek ik op dit moment in de revalidatie. Wel doe ik af en toe een marktje en heb ik een pagina op FB (het winkeltje van Tineke) waar ik zo nu en dan iets op zet. Zoals deze sjaal bijvoorbeeld. Donderdag vertelde ik dat hij bijna klaar was en dat ik hem aan jullie zou laten zien. Dit is hem dus....


Ik zet hem te koop maar als hij niet verkocht wordt voor een 'eerlijke' prijs, dan geef ik hem weg aan een goed doel. Net als de vorige keer. Alleen zoek ik dan nu weer een ander doel uit. Ik ben bang dat ik niet heel erg origineel ben qua patronen, jullie hebben dit patroon al heel vaak langs zien komen. Maar steeds wel in een andere kleur. Het is fijn breien en daar gaat het me nu vooral om. Aan moeilijkere patronen ben ik nog niet toe ;-) Ik gebruikte variatiegaren van Wibra, naalden vier, 60 steken, afgehecht toen de er twee bollen op waren. Hij is heerlijk zacht en lekker warm. Ik wens jullie allemaal een fijne dag vandaag. Buiten is het nat, winderig en grijs maar binnen is ruikt het lekker naar schoon wasgoed, naar hyacinten en verse koffie. Dagdag!

zondag 14 januari 2018

Toon (2)...

Op zondag voortaan een versje, een liedje of zomaar een overdenking van Toon (Hermans).



Aanpraten:

Laat je niks aanpraten door anderen, 
maar vooral niet door jezelf. 

Uit: Dan heb je geluk.

zaterdag 13 januari 2018

De kringloopwinkel in Januari...

Volgens mij heb ik hier al eens eerder verteld over mijn kleine verzameling Winterboeken. De meesten zijn nog van mijn moeder, ik kocht er later een en ook kreeg ik er een van mijn vriendin. Altijd als ik in een kringloop ben, kijk ik bij de boekenhoek of ik misschien toch niet..... maar nee. Tot nu toe had ik op dat gebied geen geluk. 


Het heeft even geduurd maar ook hier in Westland rijzen de kringloopwinkels de pan uit. Door mijn mankement heb ik ze nog niet allemaal bezocht maar dat komt wel. Nu ik heel langzaamaan weer een beetje op orde kom is dat een kwestie van tijd ;-)


Lopen (met de rollator) gaat nu goed. Nog elke dag ben ik daar dankbaar voor. Echt mensen, je kunt het je niet voorstellen hoe fijn het is om te kunnen lopen. Drie en een halve maand geleden heb ik het opnieuw geleerd. Stapje voor stapje en kijk nu toch. Het is echt echt een cadeautje.


Ik kan ook beperkt weer autorijden. Niet langer dan een half uur. Dan word ik moe. Of liever gezegd, dan wordt mijn been moe. Hier in de buurt gaat het dus prima. Het geeft veel vrijheid om het dorp weer uit te kunnen zonder dat ik daar hulp bij nodig heb.


Deze week stapte ik in de auto om naar de kringloopwinkel hier verderop te gaan kijken. Het is er overzichtelijk en netjes. Ruim ook. De boekenhoek is rijk gesorteerd en natuurlijk keek ik of ik er Winterboeken zou staan.


Winterboeken vond ik er niet, maar wel een hele stapel Jeugdboeken. Ik kende deze jeugdboeken niet, maar op het eerste gezicht leken ze veel op de Winterboeken. Ook verhaaltjes, puzzels, raadseltjes en zo.


Er stond een rijtje en ik besloot ze allemaal te kopen. Normaal geef ik rond de twee euro voor een boek maar hier stond geen prijs aangegeven. Bij de kassa bleek dat ik drie boeken voor 1 euro moest betalen. Nou, dat was een leuke meevaller. Ik kwam 1 boekje te kort en zocht nog even verder.


Over dat laatste boek later meer. Met 9 boeken rijker en 3 euro armer verliet ik de winkel. Helemaal blij. Tot op heden heb ik nog geen tijd gevonden om ze echt in te kijken en er wat meer over te vertellen maar ik wilde ze toch alvast met jullie delen. De winterboeken werden uitgegeven door het tijdschrift Margriet.

Zo te zien hadden deze boeken te maken met de NMS bank. De Nederlandse Middenstands Spaarbank. In de jaren tachtig van de vorige eeuw is deze bank opgegaan in de ING bank. Ik zie wel de namen van de Winterboekmakers terug in deze boeken. Waren zij misschien de opvolgers? Waren er meer van dit soort boekenreeksen als deze? Weet een van jullie dat misschien?

vrijdag 12 januari 2018

Spreuken...

Nu al verschillende jaren, ik denk zo'n vijf of zes, is er in het laatste nummer van het jaar een 365 dagen kalender toegevoegd aan het tijdschrift Flow. De eerste heb ik trouw gevolgd. Het was zo leuk om steeds iets nieuws te lezen. De tweede kalender werd niet elke dag omgeslagen maar toch regelmatig geraadpleegd. Daarna raakte het wat in het slop. De volgende vier jaargangen liet ik ongebruikt liggen. Dat kon natuurlijk niet en zo besloot ik om ze toch uit te scheuren en op volgorde te leggen. Best een leuk werkje voor een regenachtige middag tijdens een lange revalidatie. 
Nu liggen hier vier stapeltjes op mijn werktafel. Ik moet er echt snel een ring of draadje doorheen doen want anders gebeurt het gegarandeerd een keer dat het hele boeltje er af valt. Ik weet nu al niet meer van welk jaar ze zijn ( op die ene na) 


Ik pakte willekeurig wat kaartjes van het linkerstapeltje en keek wat de eerste twaalf dagen van het jaar voor spreuken en inzichten gaven. Zo zag ik op 5 januari een passage uit het boek Dokter Zjivago van Boris Pasternaak. Een geweldig boek. In 1965 is dit boek verfilmd en werd de rol van de dokter gespeeld door de Egyptische acteur Omar Sharif. En die heb ik meerdere malen ontmoet in zijn (en ons) favorite Italiaanse restaurant in Cairo toen wij daar woonden. Hij was een echte heer. Toen al best oud maar oh wat een knappe man was het nog en zó vriendelijk. Ik heb goede herinneringen aan hem. Op de kalender: Ze hadden in het huis nog een kinderslee gevonden, waarmee Katoenka in haar pelsjasje, schaterend van de lach en met een rood gezicht van opwinding steeds maar weer over de ongezegde paadjes in de tuin van een ijsberg afgleed. Mooi hè, je ziet het voor je.


Van hetzelfde stapeltje (7 januari): We didn't realize we were making memories, we just knew we were having fun. Herkenbaar? Geschreven door A.A. Milne. Britse schrijver van o.a. de verhalen van Winnie the Pooh. Ik las hem al eerder op verschillende plaatsen maar leuk hem hier ook tegen te komen in de kalender. Ik ben dol op Winnie.
-
Gisteren besloot ik op twitter om het account van Bernice King te volgen. Zij is de jongste dochter van de legendarische Martin Luther King. Dit jaar is het volgens mij 55 jaar geleden dat hij zijn; I have a dream rede uitsprak. Van hem vond ik ook een quote in de kalender en wel op 11 januari. Hij luidt als volgt: You don't have to see the whole staircase, just take the first step. Erg handig voor iemand die alle vaardigheden weer aan het aanleren is ;-)


8januari vond ik ook mooi. In de categorie Live mindfully van creative director Irene Smit de volgende woorden: Wanneer ik iets buiten mijn comfortzone doe, levert me dat een frisse kijk op dingen op. Het gevoel dat alle zorgen lichter worden, nieuwe inspiratie, creativiteit en meer.
-
Is dat geen mooi plan voor het komend weekend? Om iets te doen buiten onze comfertzone en dan te zien wat het oplevert? Misschien hebben we dan zoveel plezier dat we ons niet eens realiseren dat we nieuwe herinneringen aan het maken zijn. Gewoon een eerste stap in het onbekende zetten en zien waar het ons naartoe leidt? Misschien ontmoeten we onderweg wel een 'dokter Zjivago" :-)))