donderdag 11 oktober 2018

Verzameling (9)...

Woensdag 19 september 2018. Vandaag laat ik jullie een nieuwe verzameling zien. Er zijn er vele in dit huis en zo af en toe zal ik een spotlight op ze zetten. Ik verzamel dus ook sigarenbandjes. Dat is een beetje mijn vaders' schuld. Hij verzamelt ze namelijk al jaren en jaren. Ook al in de tijd dat er regelmatig een dikke sigaar opgestoken werd tijdens belangrijke vergaderingen van bijv het Waterschap. Hij mag er graag over vertellen. Dikke rookwolken, witjes (jenever) en rode koppen als de mannen het niet eens konden worden. Hij heeft veel dubbele exemplaren en hij vroeg me deze op Marktplaats aan te bieden. Dat deed ik natuurlijk met alle liefde. 

Ik zocht ze wat bij elkaar en probeerde enigszins orde aan te brengen. Het moet er tenslotte wel een beetje aantrekkelijk uitzien toch? Voor ik het wist had ik ze verkocht. Het ging werkelijk razendsnel. Niet aan een of andere oude baas maar aan een jonge vrouw die er 'echte post' mee ging versturen. Ze deed ze in een zakje en stuurde ze dan vervolgens naar een vriendinnetje. Ik zette nog eens een setje online en huppekee weer was het in een mum van tijd verkocht. Zoals altijd gaf ik pa zijn centjes en hij was verbaasd dat het weer gelukt was. Pa, ze zijn gekocht door jonge vrouwen, zei ik en vertelde hem het verhaal. Hij vond dat leuk :-) Nou ja, zei hij. Wie had dat gedacht. Ik wilde ze al weggooien.


Bij het uitzoeken (wat een tijdrovend klusje is) zag ik een serie bandjes met de Belgische vlag. Ik bekeek ze beter en vond wat leden van de koninklijke familie van België. De Belgische monarchie ontstond toen onafhankelijk werd in 1831. Prins Leopold van Saksen- Coburg werd koning. Hij was en bleef Luthers (wist ik niet) maar zijn opvolgers waren en zijn allemaal Rooms- Katholiek. Leopold was getrouwd met (eerst) prinses Charlotte (erfprinses van de Engelse troon). Die stierf na een jaar huwelijk na het baren van een doodgeboren kindje. Leopold hertrouwt later met Louise-Marie van Orleans (de dochter van de Franse koning). Hij wordt opgevolgd door Leopold 2. Die trouwt met Marie-Henriette van Habsburg Lotharingen, Aartshertogin van Oostenrijk. Ze krijgen vier kinderen. Zo kan ik nog wel even doorgaan maar dan wordt dit bericht veel te lang. Je kunt e.e.a. ook zelf opzoeken op internet. Het is een interessante materie. Zeker als je ziet hoe de verbanden zijn tussen alle tronen, landen, en huwelijken. Echt leuk om te lezen, probeer maar eens.


Mooie sigarenbandjes dus uit een tijd die niet meer bestaat. Ik zou niemand kennen die nog sigaren rookt. En het is al heel lang geleden dat ik sigarenrook heb geroken. Dat zou best eens de opa van de man geweest kunnen zijn en die is in de jaren '80 overleden. Een enkele keer zie je op een feestje nog iemand een klein sigaartje roken. Meer als een sigaret, maar ook dat wordt snel minder. En dat is maar goed ook want ondertussen is het meer dan duidelijk dat het niet goed voor je is, dat roken. De bandjes die pa aan mij gaf zijn heel mooi. Mooi lettertype, vormgeving en nou ja.... gewoon mooi.  Tenminste, dat vind ik. Je kunt zien dat ze gemaakt zijn in een tijd waar snelheid niet belangrijk was. Waarin het woord haast niet vaak gebruikt werd en waar alles met aandacht en zorgvuldigheid gemaakt werd. Je ziet het er gewoon aan af.


Ik laat hier (op de Belgische banden na) gewoon spul zien. Er zijn ook veel series die ik nog moet uitzoeken. Mooie sigarenbandjes met molens erop. Of schilderijen van Rubens. Een serie met verkeersborden. Of mooie bloemen. Oh, ze zijn echt leuk. Een ongebruikelijke verzameling dus. Want ik streef er niet naar de series compleet te maken. Ik zie wat mooi is, hou wat voor mezelf apart om ze te gebruiken en maak van de rest setjes voor de verkoop. Zodat pa weer wat leuks kan gaan doen met zijn achterkleinkinderen :-)

Bloempotten...

Dinsdag 18 september. Vanmorgen was ik even in Den Haag bij de breiclub. Gelukkig aan de goede kant van de stad want een paar kilometer verderop was het al een drukte van belang; want het is vandaag Prinsjesdag. De kinderen van de Haagse basisscholen hebben die dag vrij en er hangt altijd een leuke sfeer in de stad. Op de terugweg naar huis besloot ik even bij een kringloopwinkel langs te rijden want ik had wat nieuwe bloempotten nodig. 


Een paar jaar geleden deed ik veel bloempotten weg want het was helemaal uit de mode om planten in je huis te hebben. De kleuren pasten ook niet meer bij de spullen die ik nu heb en de meesten waren oud of kapot of zo. Ik heb ze dus weggedaan. Maar zoals dat gaat staan er nu weer planten op de vensterbank. Niet ordelijk zoals vroeger in allemaal dezelfde potten maar in van alles en nog wat. Er staan er een paar in een sauskom uit een oud servies. Twee staan er op een plastic kinderbordje. Er staan er twee in een soort pot die ik kocht bij de plant zelf maar niet helemaal vertrouw op een gebaksschoteltje en twee, nee drie, hebben een min of meer passende overpot. Een ratjetoe dus.


Ik zag daar zo eens over na te denken terwijl ik kleine zakjes vouwde voor mijn 'winkeltje' Ik heb ze geloof ik hier wel eens laten zien. Meestal maak ik ze van een mooi papiertje maar die mooie papieren gebruikte ik ergens anders voor. Ik pakte nu wat tijdschriften van de man. Als bijlage zitten bij NRC en Financieel Dagblad vaak magazines met mooie foto's. Daar kun je prima zakjes van maken. Ik verpak er broches in (en ander klein spul).


Terwijl ik bezig was met de zakjes dacht ik ook aan het bloempotten'probleem' Wat zou ik daar nu eens mee moeten? Ik probeerde wat uit en besloot ze een mooi tijdschriftenjasje te geven. Dat lukte niet want ze waren te klein. Wel kon ik ze gebruiken voor de kleinere potjes hier in mijn werkkamer. De scharen en potloden pasten prima. Wel waren ze wat slap en daarom zette ik er een glazen (olvarit) potje in. Het zag er leuk uit.


Van het denken van bijlage van de krant, naar de krant zelf was maar een kleine stap. Het hielp ook reuze mee dat terwijl ik zat te prutsen, mevrouw de krantenbezorgster een nieuwe krant in de bus deed. Ik vroeg de man de krant na het lezen te bewaren en zo kwam het dat ik voor de wat grotere bloempotten een nieuw jasje maakte. Het ziet er best grappig uit. En ik heb er al weer flink wat commentaar op gekregen. De meningen zijn verdeeld zullen we maar zeggen ;-)


De planten staan gewoon in welke willekeurige pot dan ook maar. Door het jasje van papier ziet het er een soort van eenduidig uit. Je moet alleen wel voorzichtig doen met water geven anders wordt het een knoeiboeltje. We zien wel hoelang e.e.a. beklijft. Voor nu vind ik ze prima!

Soep...

Maandag 17 september. Oei wat gaat het nu hard richting najaar/herfst. In de ochtend wordt het later licht, in de avond eerder donker. Als ik in de vroege ochtend de deur uitstap is het gras nog vochtig van de dauw. De spinnen maken mooie webben en in de ochtend is de kachel al weer even aan. In deze tijd van het jaar eet ik graag een soepje als lunch. Ik maakte een soepje van prei en brie. Het recept (en de foto) komen van de site van Colruyt. Het is een soepje voor vier personen en heel snel klaar. Wil je het ook maken? Hier heb ik het recept voor je. 



500 gram prei- 2 aardappelen-1 ui- 150 gram brie- 1 eetlepel boter- 1 liter kippenbouillon- peper en zout.

Je maakt het als volgt: Prei, ui en aardappel kleinsnijden. Dat mogen best grotere stukken zijn. Zet de pan op het vuur en smelt de boter (ik koos voor olijfolie). Fruit de uien, voeg daarna de prei en de aardappelstukjes toe. Laat alles even lekker stoven zodat de smaken goed loskomen. Overgiet daarna met de kippenbouillon. Deksel op de pan en 20 min zachtjes laten koken. Dan als laatste de brie toevoegen en 5 minuten mee laten koken. Zet er daarna de staafmixer in en pureer de soep heel fijn en romig. Eventueel kun je wat zout en peper naar smaak toevoegen.

Ik rommelde wat met het recept en voegde er nog wat knoflook aan toe. Een paar preiringen sneed ik heel fijn en strooide die er overheen bij het serveren ter decoratie. Ook voegde ik wat kerrie toe en een mespuntje mosterd. Erg lekker! Eet smakelijk!

dinsdag 2 oktober 2018

Versje van Toon (37) ...

Zondag 16 september 2018. Op zondag altijd een versje van Toon Hermans op mijn blog. Omdat ze te mooi zijn om te vergeten. Dit keer uit het Groot Versjesboek.

Oude mensen...

In deze ogen staat het allemaal geschreven,
het stralende blije en het hulpeloos geschrei,
het zijn de achteruitkijkspiegels van een leven,
dat altijd schommelt tussen droevig zijn en blij.

Ik wens jullie een mooie dag vandaag :-)

Knopen...

Zaterdag 15 september 2018. Ik heb heel veel verzamelingen. Al meerdere keren kwam dat hier ter sprake. Maar volgens mij vertelde ik niet eerder over de knoopjes verzameling? Ik weet het niet meer.  De bedoeling is dat ik langzaamaan een en ander weg ga doen. Dit keer zijn dat de knoopjes. Het is een hele klus om alleen al alles bij elkaar te zoeken en op tafel bij elkaar te zetten. Vandaag was een prima dag om dat eens te gaan doen. Eerst sorteerde ik alles op kleur. Daarna op soort binnen die kleur. Zo vond ik nog best veel kinderknoopjes. Zoals bijvoorbeeld deze lieveheersbeestjes (of kapoentjes zoals sommigen ze noemen) Zijn ze niet schattig? 


En wat te denken van deze schattige eendjes knoopjes? Zouden die niet heel leuk staan op een kledingstuk van een schattig klein jongetje of meisje? Vast wel toch? Ik heb ze vast gefotografeerd om ze op Marktplaats te koop aan te bieden. Maar ik wilde ze eerst even aan jullie laten zien. En jullie bedanken voor alle reacties op wat ik schrijf. Voor en achter de schermen. Of soms ook wel in real life als ik iemand ergens tegenkom.


De interactie maakt het leuk om te schrijven hier. Ik zag ook dat er een nieuwe volger hier bijgekomen is. Hoera! Wat leuk! Voel je welkom hier :-) Er komen rustiger tijden aan en ik hoop dan weer wat regelmatiger te kunnen schrijven. Want ik vind dat echt leuk om te doen. Ik ga nu eerst knoopjes op een kaartje rijgen. Net als vroeger. Heel vroeger dan hè want ik geloof dat dat tegenwoordig niet meer gedaan wordt. Ik doe het nog wel. Want wat moet ik anders met die verzameling incomplete kwartetspellen? ;-)) Dagdag!

De tuin (9)...

Vrijdag 14 september 2018. Vandaag neem ik jullie weer even mee naar de tuin. We gaan dit keer niet ver want alleen naar de zijkant van het huis. Naar de mooie oude druivenmuur die al heel erg lang de scheiding vormt tussen de tuin van de buren en die van ons. De muur is voor mij een bron van vreugde want ik hou erg van mooi en verweerd oud. Zeker in een omgeving waar heel weinig mooi en oud te vinden is. Tegelijkertijd maakt de muur me ook kriegelig.


Misschien kan ik beter zeggen dat de tuin achter de muur me kriegelig maakt. Of nee, laat ik het nog specifieker zeggen: dat wat uit de hand loopt daar. Aan de achterkant van de tuin van de buren staat namelijk een grote bamboe-achtige struik. Die groeit en groeit maar door. De buren zelf zien alleen de mooie kant daarvan. Hun tuin is groot genoeg en de plant vormt een mooie achtergrond voor wat er verder groeit. Nu maaien zij zelf alleen het gras, de rest doet de tuinman.


En die doet er dus voor mijn gevoel niks aan. Of niet genoeg. Of misschien zou ik hem willen vragen eens over de muur te kijken. Dus deed ik dat. Verschillende keren. En dan deed hij er weer wat aan. Hij maaide de bamboe af. Dus dat wat over de muur groeide, bij ons in het gras, werd afgemaaid. Maar niet helemaal tot aan de grond en dus struikel ik er steeds over en heb me al verschillende keren maar net op de been kunnen houden. Op de foto hierboven zie je de situatie van net buiten ons tuinhekje. Ik sta tegen het hekje aan en kijk naar de grond van de gemeente. Het trottoir dus. De bamboe begint de tegels omhoog te werken want het wil hoe dan ook groeien. Ik krijg het er met de handen niet uitgetrokken, het is veel te sterk. Bovendien kunnen wij, als het te hoog groeit het achterhekje niet meer gebruiken want de boel groeit dan veel te hoog.


Het trottoir ligt aan een drukke doorgaande weg en is op dat punt al heel smal. Als dan ook de tegels nog omhoog komen is er bijna geen ruimte meer om met de rollator te lopen. Of met de kinderwagen. Of met wat dan ook maar. Ik weet dat van afgelopen jaar toen ik daar zelf met de rollator liep tijdens mijn revalidatie. De mensen gaan er over klagen. En de gemeente stuurt mij dus nu steeds brieven. En ik vertel dan steeds maar dat ik er ook geen raad  mee weet. En dat de bamboe niet bij mij in de tuin groeit. En dat ze bij de buren moeten aanbellen. Of dat gebeurt weet ik niet. De buren zijn de kwaadste niet. Van de gemeentemannen weet ik dat niet maar die lijken me ook best aardig.


Ergernis twee is de klimop die aan hun kant van de muur groeit. Die groeit regelmatig veel te ver over de rand. Ik heb er de P in om het steeds af te knippen. Ik heb het eens bijgehouden en kwam tot een flinke grijze vuilniszak vol per jaar. Omdat ik het afknip heb ik steeds een te snel volle groene container. Tenzij de man hem tussendoor gaat legen bij de gemeente maar dan komt er meestal niet van. En dus meld ik de 'overlast' steevast bij de buurman (hij is de beroerdste niet) en die zegt dan vervolgens....


...Ik zal het doorgeven aan de tuinman. En dan komt de tuinman (aan mijn kant van de muur) de boel weer afknippen. Steevast zeg ik hem dan: je moet niet afknippen aan mijn kant van de muur maar zorgen dat ik het helemaal niet te zien krijg. Ofwel, je moet het aan jullie kant van de muur houden. Ook de tuinman is de beroerdste niet en moet daar altijd om lachen. Zo gaat het al jaren. De klimop zorgt er mede voor dat de muur gaat scheuren. En door de scheuren heen komt ook weer klimop. Het groeit tot in het kleinste kiertje. Je staat er versteld van. Het is een grote rommel want het groeit en hecht zich vast in de klimhortensia's aan onze kant van de muur. Die zijn al heel oud en op het moment dat ik de boel ga ontwarren komen die los van de muur met alle gevolgen van dien.


Dit jaar deed ik het anders. Ik pakte de grote trap (dat kan nu weer; hoera!)  heb me over de muur gebogen en alles zoveel mogelijk losgetrokken. Daarna heb ik de uitlopers terug gevouwen in waar ze vandaan kwamen. Alles zit nu aan de achterkant van de muur bij de buren. Ik zie het niet meer. Ook zit de container nu vol (meer dan dat) met ons Eigen tuinafval.

Ik hoef niks tegen de buurman te zeggen. Hij hoeft niks tegen de tuinman te zeggen. De tuinman hoeft niet meer hier te komen afknippen. Hij hoeft mijn gezeur niet meer aan te horen. Eind goed, al goed zou je zeggen. Alleen die bamboe he. Wat moet ik daar toch mee. Gisteren kreeg ik weer een brief van de gemeentemeneer. Ik heb hem maar bij de buren in de bus gedaan. Ik weet het anders ook niet.

donderdag 27 september 2018

Helpen en geholpen worden...

Donderdag 13 september 2018. Niet schrikken hoor, ik ben niet in de war en weet best dat het vandaag donderdag is. Ik heb jullie hulp nodig. Ooit maakte ik met behulp van een app deze Word Cloud. Ik denk zo'n twee jaar geleden. Omdat ik zoveel apps op mijn telefoon had, heb ik hem eraf gegooid. En nu ik heb aan iemand wil laten zien, kan ik hem natuurlijk niet meer terugvinden. Is dat niet altijd zo? Ik meen me te herinneren dat het een groen logo was en volgens mij ook een gratis app. Het was niet wordsalad en ook niet shapego maar welke dan wel? Ik weet het echt niet meer en heb me suf gezocht. Wie weet kan een van jullie me helpen. 


Terwijl ik zit te schrijven is boven mijn hoofd de meneer van de vloerbedekking aan de gang. De oude was echt versleten en moest hoognodig vervangen worden. Omdat de ondergrond bestaat uit een houten vloer waarvan een paar planken loszitten maakt hij die eerst weer stevig vast met een paar schroeven. Dat zal veel geluidsoverlast schelen. Daarna komt een nieuw ondertapijt en daarop de nieuwe vloerbedekking. Daar heb ik niet de hoofdprijs voor betaald. Het wordt uit de collectie genomen en ik kon nog net het laatste stukje aanschaffen tegen een gereduceerde prijs. Ik zal er later foto's van laten zien als jullie dat leuk vinden. Ook komt er nieuwe raambekleding in het Velux dakraam. Daar zit nu een gordijntje in wat licht doorlaat. En aangezien de buren een nieuwe buitenlamp hebben geïnstalleerd die bij het minste of geringste aangaat......Daarom ook maar meteen een gordijntje wat geen streep licht meer doorlaat. Dan is ook dat maar weer netjes en op orde.