maandag 20 februari 2017

Pompoensoep

Misschien moet ik maar een nieuwe rubriek beginnen dacht ik vanmorgen toen ik aan het verzinnen was welk recept ik zou gaan plaatsen hier. Er staan zoveel lekkere soepjes in mijn schriftje. Deze pompoensoep bijvoorbeeld is super lekker.

Je hebt er voor nodig:

*1 oranje pompoen (een flespompoen kan ook, ik zag ze volop bij J...o vanmorgen)
* een stukje gember van ongeveer 2,5 cm
* 1 middelgrote ui
* peper en zout
* wat koriander (liefst vers)
* 250 ml kokosmelk
* 2 el kokosolie
* 2 tenen knoflook
* verse rode peper
* 1 sinaasappel

Hoe maak je het:

* Snij de pompoen in stukken en verwijder de zaden. Ik laat de schil er gewoon aan want die wordt vanzelf zacht. Hak de gember fijn. Snij de knoflook fijn. Snipper de ui. Snij de rode peper klein en rasp de helft van de schil van de sinaasappel.

*Doe wat kokosolie in de pan en fruit hierin gember, knoflook en ui tot de ui glazig is.
Voeg de geraspte sinaasappel toe en daarna ook de stukken pompoen. Bak nog 10 minuten.

*Daarna kokosmelk toevoegen en net zoveel water dat alles net onder water staat. Peper en zout toevoegen en aan de kook brengen. Met deksel op de pan op laag vuur nog 20 min laten pruttelen tot de pompoen zacht is. Pureer met de staafmixer tot een gladde soep. Koriander er over en klaar.

*Je hebt nu genoeg soep voor 4 personen en het duurt een half uurtje voor je klaar bent! Ik vries zelf altijd de helft in voor later als ik weer eens onderweg ben en weinig gelegenheid heb om gezond te eten. Bij X...s kocht ik een kleine thermosfles om het in warm te houden. Dat werkt prima. Eet smakelijk!

Handlettering op zondag




zaterdag 18 februari 2017

De soep van mijn moeder

Als kind was ik niet dol op soep. Althans niet op de soep die mijn moeder kookte. Aan het eind van de zaterdagmiddag ging er een grote pan op het vuur met water daarin. Aan het water werd een mergpijp toegevoegd samen met wat soepvlees. Urenlang stond het te trekken. Steeds ging er wat bij. Groenten, vermicelli, bouillonblokjes. En het begon steeds harder te stinken. Het zal zeker meespelen dat we geen afzuigkap hadden. Het hele huis rook er naar. Op zondag aten we elke week hetzelfde. Zonder uitzondering. Eerst de soep en dan vanillepudding met Tova aardbeiensaus. Brr. Alleen als ik er echt niet onderuit kon, at ik dat soort groentesoep maar lekker ben ik het nooit gaan vinden. 


En tegenwoordig? Ik eet tegenwoordig wel een paar keer in de week een soepje. Niet meer met zo'n bot er in of met soepvlees (zou dat nog te koop zijn trouwens?) maar gewoon lekker met verse groenten en kruiden. Of tomatensoep want met zoveel tomaten in de buurt is dat geen enkel punt. Ik koop ze per kistje rechtstreeks bij de teler. Daarna gaat de staafmixer er door want ik hou van een gladde soep. Ik weet dat mijn moeder het best vervelend vond dat ik haar soep echt niet lustte en misschien heeft ze er zelfs wel verdriet van gehad. Nu denk ik..... kon ik het nog maar terugdraaien. Morgen is het al weer een jaar geleden dat mams plotseling overleed. Een jaar alweer... wat gaat de tijd toch snel.

vrijdag 17 februari 2017

Na aan het hart..

De zon scheen en de eekhoorn en de mier zaten in het gras aan de overkant van de rivier. Boven hen ruiste de wilg, voor hen kabbelde het water, terwijl in de verte de lijster zong. "Volgens mij,' zei de eekhoorn, 'ben ik nu gelukkig.' De mier zweeg en kauwde op een grassprietje. 'Ik denk,' zei de eekhoorn,'dat ik nooit gelukkiger kan zijn dan nu.' 'Nou...' zei de mier. 'En als er nu eens een honingtaart voorbij zou komen vliegen met een briefje erop: voor de eekhoorn en de mier...?' "Ja, zei de eekhoorn. "Dan zou ik nóg gelukkiger zijn. Maar gelukkiger dan dán is onmogelijk.' "Nou..' zei de mier. "Als ik nu eens van plan was op reis te gaan en ik zou zeggen: eekhoorn, ik ga niet, ik blijf bij jou, goed?..' 'Ja,' zei de eekhoorn. "Je hebt gelijk. Dan zou ik nog gelukkiger zijn...' " En als de krekel vanavond een heel groot feest gaf, en als je nu plotseling een brief met een uitnodiging van de walvis kreeg en als de zon vandaag niet meer onder zou gaan en alles alles rook naar verse beukennoten...?'


De eekhoorn zweeg. Hij keek naar het glinsterende water en dacht: dus ik ben eigenlijk helemaal niet zo gelukkig... Hij keek schuin opzij naar de mier. Maar de mier had zijn ogen dicht, kauwende op het grassprietje en liet de zon op zijn gezicht schijnen. Wat ben ik dan? dacht de eekhoorn. Als ik niet heel gelukkig ben... Het was alsof er een wolk over zijn gezicht schoof. Hij wist geen antwoord op die vraag. In de verte zweeg de lijster en begon de nachtegaal te zingen, zomaar, midden op de dag. Hé, dacht de eekhoorn, wat zijn dat? Hij voelde iets bewegen in zijn ogen. Tranen? dacht hij. Zijn tranen? Hij zuchtte diep, vouwde zijn staart onder zijn achterhoofd en keek naar de lucht. Ik zal maar niet meer denken, dacht hij. Maar hij wist dat dat heel moeilijk was.


Zo lagen zij daar naast elkaar in het gras aan de oever van de rivier, de mier en de eekhoorn. 'Wat liggen wij hier heerlijk, eekhoorn,' zei de mier na een hele tijd. De eekhoorn zei niets. 'Ik heb nog nooit zo heerlijk gelegen,' zei de mier. Ik wou, dacht de eekhoorn, dat ik eens één keer op een tak zat, met mijn knieën over elkaar en dat de mier beneden stond en naar boven riep: je hebt gelijk, eekhoorn, ik geef het toe, je hebt helemaal gelijk.... De zon zakte langzaam naar omlaag, de rivier kabbelde en in de verte zong de merel. De eekhoorn keek maar en luisterde maar en dacht verder niets.....
-
Uit: Na aan het hart (dierenverhalen vol vriendschap) door Toon Tellegen
Uitgeverij Querido  ISBN 9789021 434513
-

donderdag 16 februari 2017

De winkel en de vlaggetjes

Ik schreef hier al eerder over de vlaggetjes die ik maak voor de winkel. Ik vind het een erg leuk werkje om te doen. Het nadenken over de vormen, de kleuren, het uitzoeken van de stofjes, de afmeting, het is allemaal onderdeel van het proces van genieten. Een feestje om te maken en gelukkig voor mij kan ik dat voorlopig blijven doen, want ze verkopen goed. Er is, gelukkig  nog genoeg te vieren. Nu ben ik, in de klassieke zin, een ondernemer van niks. Ik heb geen grote plannen maar wil gewoon rustig leuke dingen bedenken en maken. Zo werkt het voor mij het best. Het is allemaal behoorlijk arbeidsintensief en het idee dat ik zoveel zou verkopen dat ik dingen MOET produceren, ach nee. Alleen de gedachte al. Nee, daar heb ik mijn lesje mee geleerd vorig jaar. 


Ik bedenk dus iets om te maken, doe dat vervolgens en soms is dat een gigantische flop. Dan verkoopt het echt echt niet. Maar een andere keer, zoals met de vlaggenlijnen heb je ineens een top te pakken. Waar ik niet op gerekend had, was dat zoveel mensen een rood-wit-blauwe wilden hebben. Echt, jullie willen niet weten hoeveel ik er daar al van gemaakt heb. Ze worden heel vaak weggegeven aan Nederlanders in het buitenland. Of aan 'nieuwe' Nederlanders die hierheen komen. Leuk hè? Ook heb ik het al een paar keer meegemaakt (vooral op markten) dat vakantiegangers uit andere landen een slingertje kopen als herinnering aan een fijne vakantie. Het is maar een klein pakje om mee terug te nemen naar huis :-) Gisteren nog stuurde ik er een naar een Nederlandse die een kindje gekregen heeft in Kenia. Ze had al een vlaggenlijn in de Keniaanse kleuren en wilde nu voor haar kleintje ook een Hollandse versie. Ik heb er extra mijn best op gedaan, dat snappen jullie vast. Hier schijnt het zonnetje inmiddels lekker warm op mijn rug (ik zit in de woonkamer op het moment) en het is tijd voor de lunch. Ik wens jullie allemaal een fijne dag vandaag! Dagdag!

woensdag 15 februari 2017

Haken 4-2

Vandaag laat ik jullie een gehaakte col zien waarvan ik en eerste instantie dacht dat ik hem al had laten zien. Maar nee dus. Ik haakte hem van Zeeman garen. Vorig jaar kocht ik op een of andere manier veel garen en dat ben ik nu aan het opmaken. Deze cols dragen heerlijk en ik verkoop ze regelmatig in mijn winkeltje. Het garen verloopt van lichtbeige, via lichtbruin naar grijs. 


Lijkt het je leuk om zelf aan de slag te gaan? Begin dan met het haken van een lange rij lossen. Zolang als jij wilt dat je sjaal breed wordt. Hoeveel dat is, is persoonlijk. Ik neem meestal een bestaande sjaal van de kapstok en leg daar het sliertje lossen op. Let er op dat het aantal steken een veelvoud is van 6 + 4 extra. Voorbeeld: 60 steken (10x6) + 4 = 64 steken. Ik begon met 64 steken en haakte met haaknaald 5.
-
Eerste toer: 3 lossen (= eerste stokje), dan 3 stokjes, 2 lossen ( twee steken van de beginlossen overslaan), 4 stokjes, 2 lossen (2 lossen aan de onderkant overslaan)
Tweede en alle andere toeren zijn hetzelfde. Je haakt steeds vier stokjes. Dat zijn de dichte stukjes op de foto. Dan haak je twee lossen en sla je twee lossen over. Dat zijn de gaatjes op de foto. Daarna weer vier stokjes enz enz. Aan het begin van elke toer haak je 3 lossen die tellen als het eerste stokje en er dan nog 3 achteraan. Het is makkelijker om het te haken dan het op te schrijven.
-
Wil je van de sjaal een col maken? Naai dan begin en eind aan elkaar. Let er goed op dat er geen draai in je werk zit. Dat had ik een keer. Alles was mooi en onzichtbaar aan elkaar genaaid en toen kon ik het weer losmaken. En geloof me, dat was veel werk :-) Succes!

Liefde

Gisteren was het Valentijnsdag. Dag van de liefde. Maar het lukte me niet om daar wat over te schrijven. Ik was zó moe na het schrijven van mijn andere bericht, dat ik de liefde een dagje opschortte. Hoewel, feitelijk was dat ook niet helemaal waar, want ik kreeg zoveel lieve reacties van jullie. Ik werd er gewoon emotioneel van. Wat was het fijn om te weten dat ik niet de enige ben. Ik weet dat in mijn hoofd natuurlijk wel, maar het weten is anders dan het voelen. Ik kreeg ook wat fijne en bruikbare tips van sommigen van jullie. Daar ga ik zeker gebruik van maken als het weer zover is. Dank jullie allemaal. En nee, ik zal niet stoppen met bloggen, maar hier gewoon zeggen als er iets is wat me dwars zit. Beloofd! :-) 


De liefde. Ik ben dol op de liefde. Ik al haar verschijningsvormen. Regelmatig overvalt me een vorm van verliefd zijn. Ik hou graag van. En dat kan van alles zijn. Zo kan ik heel erg ontzettend houden van mijn gezin. Van mijn vader. Mijn dappere vader die al weer bijna een jaar alleen is na 60 jaar liefde. Van mijn broertje, mijn zusje en hun gezinnen. Ik hou ook makkelijk van dieren. Vooral van dieren met een vachtje. Honden, katten, koeien, geiten, konijnen, hamsters het maakt mij niet uit. Ik vind ze geweldig. Dieren met veren daarentegen vind ik minder. Ik vind het fladderen niet prettig. Reptielachtigen vind ik ook minder, je hebt er weinig interactie mee.


Ik kan ook verliefd worden op dingen. Kringloopvondsten. Of een mooi nieuw plekje in de natuur om wat te mijmeren en na te denken. Een nieuw boek kopen en dat dan nog niet inkijken maar eerst neerleggen (misschien is dat meer een geluksgevoel wat heel erg lijkt op liefde, bedenk ik me nu) Of deze leuke, meer dan honderd jaar oude kaarten, waar ik op een niet nader te bepalen tijdstip zeker op terug zal komen. Zijn ze niet enig? De foto's doen ze geen recht. In het echt fluoriseren ze meer. Kijk naar de mooie kleding, de houding, de compositie. Ik werd er meteen verliefd op... en ben nu aan het denken om er een projectje van te maken. Eerst maar goed nadenken en dan doen. Ik hoop dat jullie een mooie Valentijnsdag gehad hebben. Met niet alleen gisteren maar ook de rest van het jaar met veel liefde om te krijgen maar zeker ook om te geven.