zondag 26 februari 2017

Handlettering op zondag


Als de liefde maar blijft winnen....

Gisteren namen we afscheid van mijn oom. Het was zo verdrietig allemaal. Ik zag het gezin van mijn oom daar staan. Tante, kinderen, kleinkinderen het zag er zo ontredderd uit. Zagen wij er vorig jaar ook zo uit, bedacht ik me? Ik weet het eigenlijk niet. Het doet er ook niet toe. Vandaag plaats ik foto's die jullie misschien eerder zagen. Toch wil ik ze nog een keer laten zien. Omdat ze gemaakt zijn vanuit het ouderlijk huis van mijn oom. Dit is wat hij zag. Dit is waar hij leefde, dit was zijn wereld. Hij was een echte polderman. 



Terug thuis kon ik mijn draai niet meer vinden en besloot, om de gedachten wat af te leiden, naar muziek te luisteren. Het meest vond ik troost in het lied van Daniël Lohus: als de liefde maar blijft winnen. Een simpel lied, maar het biedt zoveel troost. Ik geef de tekst hier weer want hij zingt in het Drents dialect en dat is misschien niet voor iedereen verstaanbaar. Zoek het maar eens op op Youtube.

Zolang de oostenwind blijft waaien zullen bladeren blijven vallen. Zolang de boer zal blijven zaaien zal de molen blijven draaien. Zolang de zon zal blijven schijnen komen bloemen uit de knop. Zolang de kippen blijven leggen komen kuikens uit de dop.


Zolang het vuur zal blijven branden schieten vonken naar de sterren. Zolang de zee rolt op de stranden en er werk komt uit de handen. Zolang de kinderen blijven zingen en alles gaat zoals het moet. En als de liefde maar blijft winnen, komt het allemaal wel goed.

Zolang de lente maar blijft komen en dan de zomer en de herfst. Als de winter maar blijft dromen, van de nieuwe bladeren aan de bomen. Zolang de maan gewoon blijft zorgen voor zilver licht en eb en vloed. En als de liefde maar blijft winnen, komt het allemaal wel goed.


Als de liefde maar blijft winnen komt het allemaal wel goed. Ik wens dat het gezin van mijn oom en de rest van de mensen om hen heen. Ik zag veel liefde gisteren. En omdat ik dat zag, denk ik dat het allemaal wel goed gaat komen. Maar o o o.

vrijdag 24 februari 2017

The Rose

The rose

Some say: love, it is a river, that drowned the tender reed
Some say: love, it is a razor, that leads your soul to bleed
Some say: love, it is a hunger, an endless sake in need
I say: love, it is a flower, and you it's only seed

It's the heart afraid of breaking, that never learns to dance
Its's the dream afraid op waking, that never takes the change
It's the one that won't be taken, who cannot seem to give
and the soul afraid of dying, that never learns to live



When the night has been to lonely and the road has been to long
and you think that love is only for the lucky and the strong
just remember in the winter far beneath the bitter snow
lies the seed that with the sun's love in the spring becomes the rose.

Bette Middler

donderdag 23 februari 2017

De wind

Ik weet niet hoe het bij jullie is, maar hier, niet ver van de zee, gaat het flink tekeer. De takken van de bomen zwiepen heen en weer. De gisteren geplante bomen bij de achterbuurman liggen allemaal plat. Och toch. Zoals het buiten is, voelt het hier van binnen ook een beetje. Ik heb het maar laten komen vandaag. In golven en precies zoals het kwam. Gelukkig was ik de hele dag alleen thuis en kon ik wat op adem komen. Ik probeer mijn levensbootje wat te laten dobberen totdat de storm weer gaat liggen. 


Er zijn opnieuw zorgen en verdriet. Wanneer houdt het op? Ik heb geen idee. Misschien voelt het morgen beter. Misschien ben ik morgen sterker. Misschien kan ik morgen troost geven. Misschien heb ik morgen wat energie over. Misschien is morgen de storm gaan liggen. Misschien schijnt morgen de zon. Misschien zit ik hier morgen achter het toetsenbord en schrijf ik over ... ja, waarover zou ik willen schrijven? Misschien over onze trouwdag die we gisteren toch nog voorzichtig vierden. Dat huwelijksbootje, de koers die we samen varen? Misschien schrijf ik wel over iets heel anders. Misschien....

woensdag 22 februari 2017

Zo'n dag

* Zo'n dag waarop je wakker wordt en je niet uitgerust voelt omdat je amper geslapen hebt
* zo'n dag waarop het verdriet bijna te zwaar voelt om te dragen
* zo'n dag waarop, wat je ook zegt, niet overkomt zoals jij het bedoelt
* zo'n dag waarop je naar buiten kijkt naar de storm en de regen en weet dat het koud is
* zo'n dag waarop je de zon zo nodig hebt, waarop je verlangt naar de lente
* zo'n dag waarop je gek wordt van de herrie. 
  Aan de voorkant de buurmanhuizenbouwers, 
  aan de achterkant het timmeren van de beschoeiing van de andere buurman met allebei 
  de radio zo hard dat je niet meer denken kunt. 
* zo'n dag waarop de hond van de buren maar blijft blaffen buiten in de tuin 
* zo'n dag waarop je niet weet wat je moet schrijven hier
* zo'n dag waarop je zelfs geen troost vindt in de woorden van anderen
* zo'n dag waarop ......



Zo'n dag is het vandaag.
Zo'n dag waarvan je denkt.... laat hij maar snel voorbij zijn
Zo'n dag is het vandaag.

En het is nog wel onze trouwdag!
En die van mijn zusje en zwager!


dinsdag 21 februari 2017

Opnieuw verdriet en de troost van het breiwerk

De soep van mama. Ik schreef er hier over. Jullie reageerden er zo lief en dat deed me zo goed. En volgens mijn vader, broer en zus heeft mama er nooit onder geleden dat ik haar soep niet lekker vond. Zondag waren we bij elkaar. Haar kinderen, haar schoonkinderen en haar geliefde man. Het verbaasde ons hoe snel dit jaar gegaan was. We herkenden veel bij elkaar en toch verwerkten we allemaal ons verdriet op onze eigen manier. Ik weet niet hoe het bij jullie is, maar als je afscheid hebt genomen van iemand (door welke reden dan ook) heb je altijd één of maar heel weinig beelden die bij je naar boven komen als je aan die persoon denkt. Die kunnen voor iedereen verschillend zijn. Toen we zo bij elkaar zaten met ons zevenen heb ik daar specifiek naar gevraagd. Ieder van ons deelde zijn herinnering aan mams en omdat ze zo verschillend waren werd het een mooie mengeling van wie ze was :-)




En nu, twee dagen en een jaar nadat ze overleed ging vanmorgen de telefoon. Mams was de oudste van een gezin van drie kinderen. Twee jaar geleden overleed haar jongste broertje. Vorig jaar zijzelf en vanmorgen is haar laatste broer (de middelste) overleden. Als laatste van het gezin wat ooit was. Vader, moeder, een dochter en twee zonen en nu is er niemand meer. En dat is best raar ook al weet je dat het zo zal gaan. Het was een stille man, die oom van mij. Een harde werker die goed voor zijn gezin zorgde. Een man van de polder. Een man van zeer weinig woorden. Maar tegelijkertijd kon hij in zijn zwijgen zo veel zeggen. Groot van postuur en met een groot hart. Ik zal hem missen. Wij allemaal zullen hem missen. Zijn het niet vaak de 'stille' mensen die we het meest missen als ze er niet meer zijn?


Ik wilde vandaag vertellen over de nieuwe sjaal die ik gebreid heb. 11 januari liet ik de roze sjaal (of eigenlijk is het een col) zien. Deze col is er een variatie op. In plaats van elke vijf steken, maakte ik het patroon nu elke drie steken. Dat geeft net een iets ander effect. Ook maakte ik hem iets minder dik omdat ik maar 250 gram garen had. Op een wonderlijke manier past dit wat ik laat zien. toch ook bij wat ik vertelde. Tijdens het breien ben ik stil en denk ik na. Laat ik mijn gedachten vaak wat rondlummelen in mijn hoofd. Van niks naar nergens. Inmiddels staat een nieuw breiwerk op de pennen. Ik denk zomaar dat mijn oom nog wel langs zal komen in gedachten tijdens het breien. Het is een van de manieren waarop ik de dingen verwerk. Rustig aan doorwerken en er niet teveel over zeggen.  Ik ben wel uit de polder maar de polder is nooit uit mij weggegaan bedenk ik me nu. Een ietwat somber bericht vandaag maar zo gaan de dingen soms. De zon schijnt, ik ga boodschappen doen. Dagdag!

maandag 20 februari 2017

Pompoensoep

Misschien moet ik maar een nieuwe rubriek beginnen dacht ik vanmorgen toen ik aan het verzinnen was welk recept ik zou gaan plaatsen hier. Er staan zoveel lekkere soepjes in mijn schriftje. Deze pompoensoep bijvoorbeeld is super lekker.

Je hebt er voor nodig:

*1 oranje pompoen (een flespompoen kan ook, ik zag ze volop bij J...o vanmorgen)
* een stukje gember van ongeveer 2,5 cm
* 1 middelgrote ui
* peper en zout
* wat koriander (liefst vers)
* 250 ml kokosmelk
* 2 el kokosolie
* 2 tenen knoflook
* verse rode peper
* 1 sinaasappel

Hoe maak je het:

* Snij de pompoen in stukken en verwijder de zaden. Ik laat de schil er gewoon aan want die wordt vanzelf zacht. Hak de gember fijn. Snij de knoflook fijn. Snipper de ui. Snij de rode peper klein en rasp de helft van de schil van de sinaasappel.

*Doe wat kokosolie in de pan en fruit hierin gember, knoflook en ui tot de ui glazig is.
Voeg de geraspte sinaasappel toe en daarna ook de stukken pompoen. Bak nog 10 minuten.

*Daarna kokosmelk toevoegen en net zoveel water dat alles net onder water staat. Peper en zout toevoegen en aan de kook brengen. Met deksel op de pan op laag vuur nog 20 min laten pruttelen tot de pompoen zacht is. Pureer met de staafmixer tot een gladde soep. Koriander er over en klaar.

*Je hebt nu genoeg soep voor 4 personen en het duurt een half uurtje voor je klaar bent! Ik vries zelf altijd de helft in voor later als ik weer eens onderweg ben en weinig gelegenheid heb om gezond te eten. Bij X...s kocht ik een kleine thermosfles om het in warm te houden. Dat werkt prima. Eet smakelijk!