zondag 13 mei 2018

Een nieuwe maand...

Dinsdag 1 mei. Het is alweer mei maar waar is de maand april gebleven? Ik heb werkelijk het gevoel dat hij nog maar net begonnen is. Als ik er aan terugdenk besef ik me dat hij omgevlogen is. Ik denk dat het komt omdat ik veel verschillende dingen nieuw beleefde. Ik schaakte op veel borden....



.... bracht een bezoek aan het ziekenhuis en vierde feest dat ik weer naar huis mocht. Er viel sowieso veel te feesten want er waren veel jarigen...


... Net als bij eerdere gelegenheden besefte ik me voor, tijdens en na het ziekenhuisbezoek hoeveel lieve mensen ik om me heen heb. Lieve woorden hier via de mail en via de ECHTE post. Op straat en op visite. Klanten, buren, natuurlijk de familieleden het is allemaal geweldig. Dank jullie HARTelijk. De hartjes zijn voor jullie....


...Ik ging naar het afscheid van een hondje. Opgebaard met zijn favoriete speeltje tussen zijn pootjes en omringd door plastic bloemetjes. Een kop koffie met een koekje in de vorm van een hondenkoekje tot troost. Het hondje zijn favoriete muziek werd gedraaid (kleine Hazes: ik haal alles uit het leven). Nu staat hij in een urntje op de kast bij zijn voormalige baasjes en is er inmiddels al weer een nieuw hondje en dat hondje slaapt nu op zijn plekje.


Het was voor mij als kind van de polder een wonderlijk gebeuren. Ik liet mijn hondje achter bij de veearts toen het was overleden en hoeveel ik ook van het beestje hield, ik heb er werkelijk niet bij stil gestaan om een wake te organiseren. Overal werden lammetjes, kalfjes en veulens geboren. De bloesem kwam aan de bomen en de temperatuur liep op...


.... het was een bijzondere maand en er gebeurde best veel. Het meeste ervan deelde ik hier al met jullie.


Ik ben benieuwd naar wat gaat komen en hoop echt dat de maand mei wat meer rust, reinheid en regelmaat zal brengen. Want daar ben ik best aan toe. We gaan het meemaken ;-)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.