woensdag 19 juli 2017

12-07-2017

Ik vertelde jullie gisteren over het oude katje van de overburen. Zojuist kwam ze weer even buurten. Ik probeerde haar op de foto te zetten maar ze liet zich niet vangen in beeld. Ook wilde ze niet geaaid worden vandaag. Nadat ze een poosje op de tuintafel had liggen dommelen vertrok ze weer naar de overkant. Ze liep een beetje tobberig vandaag. Misschien had ze last van de warmte? 


Want tsjongejonge wat is het warm vandaag. Ik heb het gewoon een beetje benauwd als ik me inspan. Zelfs hier in het grote oude huis begint de temperatuur iets op te lopen. Gelukkig is er hier, niet ver van de zee, altijd een briesje dat voor een klein beetje verkoeling zorgt. Na al die jaren ben ik daar nog elke warme zomerdag blij mee.


Rond deze dagen beginnen de Hondsdagen. Genoemd naar het sterrenbeeld Grote Hond. De heldere ster Sirius van dat sterrenbeeld komt dan gelijk met de zon op en is dan niet te zien. In Nederland is deze periode gemiddeld de warmste van het jaar en bovendien warm en vochtig met flinke onweersbuien. Mijn moeder en oma waren altijd heel zorgvuldig met eten in deze periode. De etenswaren waren veel sneller bedorven. Mijn moeder en oma waren deze tijd van het jaar altijd druk met de moestuin. Twee moestuinen want wij hadden er een en opa en oma ook. Wat hebben die vrouwen hard gewerkt maar wat was het toch lekker om verse groenten te eten.


Ik kan me uit de jaren in Egypte nog herinneren dat buurman Sakr (hij die alles wist van de farao's) vertelde dat ze altijd een beetje bang waren deze tijd. Grappig, want ik dacht dat het fenomeen Hondsdagen echt iets Nederlands was. Een soort van oude volkswijsheid. Maar zij kenden het dus ook. Hij vertelde dat het water in de Nijl vroeger tijden in deze periode heel laag stond. Logisch want er verdampt nogal wat en dat de rivier niet genoeg water meer zou krijgen om de overstromingen te bewerkstelligen die in oude tijden nodig waren voor de vruchtbaarheid van het land. Oh, ik heb ineens heimwee naar die oude baas. Hij kon werkelijk waar, zo mooi vertellen.


Een paar keer in de week belde hij en nodigde me dan uit op de thee. Helena (zijn griekse vrouw) maakte dan heerlijke thee voor me en verdween vervolgens met haar vriendinnen om te gaan winkelen. Zij had alle verhalen al 1000 keer gehoord :-)))) Ik zal het verhaal volgende keer vertellen anders wordt dit bericht te lang. Jullie zien ondertussen een gedeelte van de heel veel bladwijzers die ik tekende voor mijn winkeltje. Ze waren erg populair. Het staat op m'n lijstje om er nog weer eens een serie van te maken. Het is zulk leuk werk. Sterkte met de warmte! Dagdag!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten