maandag 1 mei 2017

23-04-2017

En zo kwam het dat we na een korte nacht slapen alweer in de auto stapten op weg naar weer een verjaardag. Eerst rustig ontbeten en daarna mijn vader gefeliciteerd want nu was hij immers echt jarig? Hij had goed geslapen en geweldig genoten van het verjaardagsfeest. Wat fijn om te horen :-)


Zoals gezegd reden we naar het midden van het land. Met een kofferbak vol goodie bags. Ik kan me nog wel herinneren dat de kinderen vroeger een snoepzakje meekregen als ze naar een kinderfeestje waren geweest maar hier had ik nog nooit van gehoord. Omdat de mama van klein meisje de verjaardag niet tegelijk meeviert had zoon ook geen idee hoe hij dat moest aanpakken en wat er in zo'n tasje zou kunnen zitten. Hij had wel een budget. En daar achteraan meteen de vraag of ik er eens over na zou willen denken. Lees: mam maak jij even die tasjes ;-)) Mam maakte de tasjes, ze had toch nog niks te doen, ha!



Tasjes in de auto. De taart was er al en toen we in de tuin keken zagen we een enorm, tuinvullend springkussen. Wat een goed idee was dat zeg. De kinderen speelden buiten en de ouders waren binnen. Maar eerst moest het kaarsje op de taart uitgeblazen worden. Een kaarsje met vier erop. En hoera, eindelijk mag ze naar de echte school. Wat een feest. Ze weet van haar zus al hoe leuk het daar is en mocht zelf ook al twee keer op visite. Na de vakantie mag ze er echt naartoe. Hoewel ik jullie best vertrouw heb ik de gezichten van papa en kleintje toch maar even geblurd. Er zijn hier zoveel mensen die wel lezen maar van wie ik geen idee heb wie het zijn. Sorry!


De taart, de slingers, het zingen, het springkussen, de BBQ en aan het eind daarvan het roosteren van de marshmellows.... alles was weer zo fijn om mee te maken. Wat voelde ik me rijk. Aan het eind van de dag reden we moe maar voldaan weer richting het westen. Precies op tijd om de zon onder te zien gaan. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen