zaterdag 15 april 2017

17-03-2017


Als er geschilderd wordt in je huis, wordt het alleen maar mooier en mooi. Maar daaraan voorafgaand is het (ondanks de goede afzuigers op de schuurmachines) toch een stofboel. Dan is het fijn om in een huis als dit te wonen waar alle deuren goed dicht kunnen en om in ieder geval een ruimte te hebben waar je je privacy kunt hebben.


En als daar dan ook nog een mooie bos rode rozen staat is dat dubbel fijn. Mijn echtgenoot kreeg ze van een client waar hij veel extra voor gedaan had. Niet alleen het bedrijf was geholpen maar ook was er een stuk persoonlijke coaching waar deze meneer erg blij mee was. Mooie rozen dus en daar wist ik wel een plaatsje voor. Op de schouw. Waar we ze goed kunnen zien en bewonderen. Want het zijn toch kleine wonderen, steeds weer. Het begint met een knop en langzaam, elke dag een beetje meer, ontvouwt deze zich en uiteindelijk zie je de volle roos. En zelfs aan het eind, als de blaadjes vallen, zijn ook die blaadjes van een bijzondere schoonheid als je er goed naar kijkt.


Een andere schoonheid vond ik op straat, voor het hek van ons huis. Een verloren oorbel. Van goud en met een zwarte steen erin. Ik heb al diverse oproepen geplaatst maar tot op heden heeft de eigenaresse zich nog niet gemeld. Omdat er eigenlijk alleen bestemmingsverkeer en fietsers door ons straatje rijden heb ik goede hoop dat hij van iemand 'uit de buurt' is. Tot die tijd ligt hij hier op een plankje en kijk ik er zo af en toe eens naar.






Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen