woensdag 19 april 2017

25-03-2017

Dat ik nu aan het inhalen ben met schrijven is tegelijkertijd een voor en een nadeel. Zo vergiste ik me een dag en ben ik nu bij ZATERDAG 25 maart aangekomen. De dag dat mijn lieve schoonmoedertje opgenomen werd in het ziekenhuis in Gorinchem. Ze bleek een fikse longontsteking te hebben en nadat een gewoon kuurtje en een wat zwaardere kuur niet bleken te helpen werd besloten om haar naar het ziekenhuis te laten brengen. Daar knapte ze erg op van de medicijnen en van de zuivere zuurstof. We lieten langzaamaan onze adem (die we met zijn allen in hadden gehouden) voorzichtig ontsnappen. 


Toch waren we alert en gingen we zeker niet meer weg, die dag. En de telefoon droegen we bij ons zodat we in geval van nood meteen in de auto konden springen. Ik werkte wat in de tuin, maakte hier en daar een foto maar de ongerustheid had de overhand.


We gingen op tijd naar bed want gerust waren we er niet op. Ze was zo broos en fragiel. En al 91 jaren oud.

1 opmerking: