donderdag 30 maart 2017

Simpele genoegens

Bij het voorbereiden van de logeerpartij van de dametjes hoort ook het slijpen van de kleurpotloden. Al zo lang ik me kan herinneren vind ik dit een fijn klusje om te doen. Vroeger op school mocht je, als je punt afbrak, naar voren komen en zelf je potlood slijpen met de puntenslijper die juf op haar tafel had bevestigd. Het was een groen met zilver gespikkeld apparaat. Bovenop zaten twee dingetjes die je bij elkaar moest knijpen en dan ging er aan de zijkant iets open waar je je potlood in kon steken. Op het moment dat je de knijpertjes losliet zat het potlood vast en kon je draaien. Mooie grote krullen probeerde ik te maken. Oh, wat kon ik daar blij van worden. En die geur...... heerlijk! :-)


Nu, heel veel jaren later heb ik zelf ook zo'n puntenslijper. Niet precies die van juffie, maar wel een die werkt volgens hetzelfde principe. Ik heb een enorme pot met kleurpotloden en ik vind het heerlijk  ze te slijpen. Soms breekt tijdens het slijpen een punt af en doe ik het opnieuw en soms nog een keer opnieuw. En altijd denk ik weer aan de eerste keer dat ik dit deed. Bij juffie in de klas. Het klemmen van het kleurpotlood, het draaien aan het wieltje, de geur van het slijpsel en dan de mooie scherpe punt als beloning. Ik had ooit een elektrische puntenslijper maar die heb ik weggegeven. Nooit spijt van gehad.

2 opmerkingen:

  1. Zo'n slijper hebben wij ook. Een fluitje van een cent nu om de potloden scherp te slijpen. Mooi zo op de foto en fijne herinneringen voor jou.:-)

    BeantwoordenVerwijderen